Martin Hillenga

achterwaarts bewegend – drogend daar het opwaarts regent

De laatste reis van kapitein ‘Tijs Ongeluk’

Als er al een overtreffende trap is voor het gezegde ‘twaalf ambachten, dertien ongelukken’ dan is dat wellicht ‘één ambacht, veertien ongelukken’. De belichaming hiervan was wel kapitein Thies Harms Bakker uit Wildervank, wiens bijnaam zelfs ‘Tijs Ongeluk’ luidde.

Het overlijden van Bakker werd in 1896 door verschillende (landelijke) kranten gemeld. Zo schreef de Telegraaf:

‘De gezagvoerder T.H. Bakker, van het Nederlandsche schooner-brikschip Afiena, die op reis van Papenburg naar Frederiksvaerik in den ouderdom van 60 jaren is overleden, had gedurende 48 jaren gevaren en in dien tijd veertienmaal schipbreuk geleden. In tweemaal 24 uren leed hij driemaal schipbreuk, n.l. het schip van zijn vader, waarbij hij als 12-jarige jongen aan boord was, zonk op de Engelsche kust; een stoomschip redde hen, maar werd bij Westkapelle zoodanig aangevaren door een bark, dat allen op de bark overgingen, welke des nachts in het Goereesche Gat strandde, waarbij eene reddingboot hen van boord haalde. De overledene had daarom den naam van “Tijs ongeluk”, en vele schepelingen wilden niet aanmonsteren, als zij wisten, dat Tijs meeging.’

‘Schipbreuk’, tekening door Albertus van Beest, 1830-1860. Collectie Rijksmuseum

Jonge Tijs

Overigens hadden de kranten het mis wat betreft de dagen van Thies’ meervoudige schipbreuk. Deze overkwam hem niet als twaalfjarige jongen, maar enkele jaren later. Thies was in 1853 aan boord van zijn vaders kofschip de Jonge Tijs – dat naar hem genoemd zal zijn – evenals zijn moeder. Op 21 september raakte het schip, met ijzer beladen onderweg van Sunderland naar Flensburg, door stormachtig weer in de problemen, waarna het bij de Engelse oostkust zonk. Indertijd trok de ondergang van het stoomschroefschip Camerton, dat na de ramp met de Jonge Tijs de onfortuinlijke Wildervanksters aan boord had genomen, al de nodige aandacht:

‘Nadat men in levensgevaar op eigen schip had verkeerd, waande men zich aan boord van de Camerton behouden en gered te zijn, doch niet lang duurde het, of ook de Camerton verkeerde in gevaar en haastte zich de ekwipage om de stoomboot, die later gezonken is, te verlaten. Behalve andere schepelingen bleef de vrouw van kapitein Bakker hiervan eerst onwetend, tot dat haar echtgenoot haar in angst toeriep om zich te haasten, ten einde met de sloep het gevaar te ontkomen. Half gekleed verliet de manschap het stoomschip, dreef op Gods genade her- en derwaarts, tot dat eene tweede Engelsche stoomboot hen met zeemanshartelijkheid opnam (…).’

De stranding van die laatstgenoemde, tweede stoomboot heb ik in krantenberichten overigens (nog) niet kunnen vinden.

Overlijdensbericht in de Nieuwe Veendammer Courant van 19 september 1896.

 

‘De kapitein hangende’

Na het voorgaande verbaast het misschien niet dat kapitein Bakker geen natuurlijke dood stierf, hoewel daarvan in de nieuwsberichten geen gewag wordt gemaakt. Het overlijden van Bakker werd aan de gemeente Wildervank bekend gemaakt door een proces verbaal, opgemaakt door het Departement van Marine. Daarin verklaren enkele bemanningsleden van de Afiene – stuurman H. Bekkering, matroos E. van Lend en lichtmatroos J.B. Douwes – dat zij kapitein Bakker ‘den 12 september ten 3 ure ’s morgen nog ter hoogte der vuren Nakkehoved’ gesproken hadden. Toen zij twee uur later de kajuit weer binnentraden, zagen ze daar de ‘kapitein hangende’: ‘Waarop wij ondergeteekenden hem direct bevrijden, doch bevonden hem reeds overleden.’

Nakkehoved, aan de noordkust van het Deense eiland Seeland, was een belangrijk baken voor de scheepvaart. Sinds 1772 stonden er twee kolengestookte vuurtorens. Foto http://www.nakkehovedfyr.dk.

Het zelfverkozen eind van Bakker maakte wel dat hem een vijftiende schipbreuk bespaard bleef. De Afiene strandde kort daarna op het rif van Anholt, met een lading cokes onderweg van Emden naar Frederiksvaerk. De bruikbare inventaris werd in oktober 1896 geveild, de romp van de Afiene werd in de nabijheid gesloopt.

 

Advertenties

4 reacties op “De laatste reis van kapitein ‘Tijs Ongeluk’

  1. Emigrant
    maart 24, 2018

    Fijn dat je weer blogt!

    Het ongeluk werd er bij de kleine Tijs op jeugdige leeftijd gewoon ingestanst en heeft hem dus nooit meer verlaten.

    Wat een prachtige plek, dat Nakkehoved.

    • Martin Hillenga
      maart 26, 2018

      Dag Wim, Dank voor je vriendelijke reactie. De draad is tenminste weer opgepakt – maar eens kijken of de routine weer komt. Ingestanst ongeluk, het zou best eens kunnen bestaan.

  2. milleronce
    maart 26, 2018

    Fijn je weer op je blog te kunnen lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht is geplaatst op maart 24, 2018 door in Geschiedenis, Gronings / Groningen, Reizen, Uncategorized.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 251 andere volgers

Advertenties

Archief

Twitter Updates

%d bloggers liken dit: